قانون سفته ضمانت حسن انجام کار

قانون سفته ضمانت حسن انجام کار

سفته نامی است که همه ما بارها و بارها آن را شنیده ایم و یا از آن استفاده کرده ایم . در تعریف سفته گفته شد که سندی است تجاری که طبق آن صادر کننده متعهد می شود مبلغ درج شده روی آن را در تاریخ مشخص شده به دارنده سفته بپردازد . بنابراین چون سفته یک سند تعهد آور است باید مقررات آن را به خوبی بشناسیم .

به علاوه یک نوع دیگر سفته وجود دارد که به آن سفته ضمانت یا سفته حسن انجام کار می گویند . سفته ضمانت یا حسن انجام کار سفته ای است که کارفرمایان از افراد هنگام استخدام برای تضمین حسن انجام کار دریافت می کنند . این سفته با سفته ای که تضمین پرداخت وجه نقد صادر می شود ، متفاوت است . از این رو در این مقاله به بررسی قانون سفته ضمانت حسن انجام کار از جمله درج تاریخ در سفته ضمانت حسن انجام کار ، درج نام گیرنده در سفته ضمانت حسن انجام کار می پردازیم .

درج تاریخ در سفته ضمانت حسن انجام کار
در سفته حتما باید تاریخ پرداخت درج شود . فایده پر کردن تاریخ پرداخت این است که دارنده آن را در موعد مشخصی می تواند مطالبه کند اما در سفته حسن انجام کار ، چون قرار نیست پولی داده شود و دلیل صدور سفته ضمانت است و نه بدهی ، درج تاریخ پرداخت بی دلیل است . از این رو توصیه می کنیم در صورتی که برای کارفرما یا هر شخص دیگری که سفته حسن انجام کار صادر کردید ، در قسمت تاریخ درج کنید ” سفته بابت ضمانت حسن انجام کار ” صادر شده است و از درج تاریخ خودداری کنید .
همچنین باید بدانید بر اساس قانون سفته ضمانت ، سفته هایی که برای تضمین حسن انجام کار صادر می شوند ، تا زمانی شرایط استخدامی شما محقق نشده است قابل مطالبه نیستند .

درج نام گیرنده در سفته ضمانت حسن انجام کار
طبق قانون سفته ضمانت ، در سفته ضمانت حسن انجام کار باید حتما ذکر کنید که سفته را در وجه چه کسی و یا چه شرکتی صادر کرده اید . اهمیت ذکر نام دارنده سفته این است که مشخص باشد سفته به نفع چه کسی صادر شده است زیرا سفته ای که نام دارنده در آن مشخص نیست در وجه حامل محسوب می شود . در وجه حامل یعنی سفته در دست هر کسی باشد ، دارنده سفته محسوب می شود .