وکیل معاملات بندرعباس

وکیل معاملات بندرعباس

معامله در لغت به چه معناست؟
معاملات در واقع توافقی است که بین دو فرد برای تبادل پول و کالا انجام می گیرد. به این منظور که می توان معامله را خرید و فروشی برای رساندن نفع به طرفین معاملات دانست. (با یک طرف معامله انجام نمی گیرد و باید دو طرف در معامله حضور داشته باشند.) در معاملات، یکی از طرفین معامله ،مورد معامله را به طرف دوم معامله می دهد و در ازای آن پول، کالا یا خدماتی را دریافت می کند. که مورد معامله نیز می تواند پول یا کالایی باشد و یا خدماتی باشد که طرفین انجام می دهند. معاملات دو بخشی نیز وجود دارد به این معنا که کالا یا خدمات در یک زمان انجام می شود و مبادله پول در زمانی دیگر انجام می شود.

شرایط انجام معاملات 
طبق ماده ۱۹۰ قانون مدنی شرایطی که برای انجام معاملات وجود دارد که به اصطلاح به آن صحت معاملات گفته می شود عبارتند از :
شرط اول) قصد دو طرف معامله و رضایت آنها: رضایت دو طرف معامله به این معناست که آنها برای انجام معامله در شرایط اختیار و به دور از اجبار و تهدید باشند. قصد نیز به این معناست که تصمیمی است که فرد در انجام معامله پس از رضایت به عقد قرارداد بینجامد.
شرط دوم) شایستگی و اهلیت دو طرف معامله: برای تعریف اهلیت در قانون اساسی آمده است که دو طرف معامله باید عاقل، بالغ و دارای سن رشد باشند که در ایران این سن ۱۸سال تمام می باشد.
شرط سوم) موضوع مورد معامله مشخص باشد: کالا یا خدمتی که موضوع بحث در یک معامله است را مورد معامله می نامند که بدیهی است که اگر در معامله ای ،مورد معامله وجود نداشته باشد ،معامله باطل به حساب می آید.
شرط چهارم) مشروع بودن جهت معامله: جهت، همان دلیلی معامله است که طرفین معامله بر اثر آن ، اقدام به انجام معامله می کنند.طبق قانون اساسی ، آوردن جهت معامله در آن الزامی نیست ولی اگر آورده شو باید مشروعیت داشته باشد و جهت نامشروع سبب باطل شدن معامله می شود.

مواد قانونی شرایط معاملات 
مواد قانونی مرتبط با شرایط معاملات به صورت زیر است:
“ماده ۱۹۱ : عقد محقق می‌شود به قصد انشاء به شرط مقرون بودن به چیزی که دلالت برقصد کند.
ماده ۱۹۲ :در مواردی که برای طرفین یا یکی از آن‌ها تلفظ ممکن نباشد اشاره که مبین قصد و رضا باشد کافی خواهد بود.
ماده ۱۹۳: انشای معامله ممکن است به وسیلۀ عملی که مُبین قصد و رضا باشد مثل قبض و اقباض حاصل گردد مگر در مواردی که قانون استثناء کرده باشد.
ماده ۱۹۴ : الفاظ و اشارات و اعمال دیگر که متعاملین به وسیله آن انشای معامله می‌نمایند باید موافق باشد به نحوی که احد طرفین همان عقدی را قبول کند که طرف دیگر قصد انشای آن را داشته است و الاّ معامله باطل خواهد بود.
ماده ۱۹۵: اگر کسی در حال مستی یا بیهوشی یا در خواب معامله نماید آن معامله به واسطه فقدان قصد باطل است.
ماده ۱۹۶: کسی که معامله می‌کند آن معامله برای خود آن شخص محسوب است مگر اینکه در موقع عقد خلاف آن را تصریح نماید یا بعد خلاف آن ثابت شود مع ذلک ممکن است در ضمن معامله که شخص برای خود می‌کند تعهُّدی هم به نفع شخص ثالثی بنماید.”
معاملات باطل :هنگامی که معامله انجام شده یکی از شرایط بالا را نداشته باشد آن معامله باطل است.
معاملات غیر نافذ: در برخی از معاملات تمام شروط معامله صحیح را داراست ولی هنوز آن معامله ناقص است و این امکان هست که وضعیت حقوقی آن عوض شود و به معامله باطل تغییر کند. به عنوان مثال اگر یکی از طرفین معامله در اثر تهدید مجبور به انجام معامله ای شود ،این معامله منشا اثر حقوقی نیست.

 

بطلان نسبی و بطلان مطلق
در قانون و حقوق مدنی بطلان عقد مطلق است و نمی توان موردی را تصور کرد که عقد بین دو طرف نافذ و در برابر دیگران باطل باشد و یا بین دو طرف باطل و نسبت اشخاص ثالث معتبر. با این حال، گاهی به صورت استثنا مواردی را در پیش داریم که عقد نافذ بین دو طرف در برابر طلبکاران قابل استناد نیست، زیرا هدف قانون گذار جلوگیری از تخلف بدهکاران نسبت به طلبکار است.اما در حقوق تجارت ، موارد بسیاری وجود دارد که در آنها بطلان نسبی است و فقط در روابط خاص می تواند مورد استناد باشد.

اما توجه به این نکته ضروری است که بطلان نسبی قرارداد در حقوق ما جنبه استثنایی دارد و نمی شود با مقایسه برخی از نمونه های قانونی تصور کرد که در همه جا بطلان مطلق با نظم عمومی ارتباط دارد و در جاهایی که مقصود حمایت از اشخاص معین می باشد بطلان نسبی است.قرارداد ها در معاملات ، یا عقد باطل است و یا قابل فسخ است که این دو قابلیت فسخ و ابطال را نباید با هم اشتباه کرد.