وکیل قراردادهای تجاری در بندرعباس

وکیل قراردادهای تجاری در بندرعباس

اصول و نحوه تنظیم قرارداد چگونه است؟

 

وکیل قراردادهای تجاری در بندرعباس
تنظیم قرارداد، بسته به ماهیت شخصیت طرفین (حقیقی یا حقوقی) نوع طرفین (دولتی یا خصوصی یا شخص دارای تابعیت غیرایرانی) و همچنین موضوع قرارداد می‌تواند تابع شرایط و عوامل خاص باشد که هرکدام نیازمند بررسی و اخذ مشورت از وکیل قراردادها متخصص می باشد؛ با این وصف رعایت موارد زیر برای هر قراردادی ضروری است و سایر شرایط بسته به مواردی که ذکر شد باید رعایت شود و در صورت لزوم درج شود.

1. ترجیحاً مذاکرات انجام شده پیش از قرارداد به شیوه مکتوب انجام شود و یا در سندی مکتوب درج شود و به تایید هر دو طرف برسد.

2. عوضین قرارداد به طور مشخص ذکر شود. عوضین آن کالا یا خدمات یا اموال فکری می‌باشد که طرفین ارائه آن را به یکدیگر برعهده می‌گیرند. به این ترتیب یک طرف متعهد می‌شود که کالا یا خدماتی را در مقابل دریافت کالا یا خدمات یا وجه مالی به طرف مقابل ارائه دهد.

3. شروط قراردادی مورد توافق تصریح شود. شروط قراردادی جهت افزایش مطلوبیت قراردادی برای طرفین درج می شود. شروط قراردادی برای این تعبیه می‌شود که تعهداتی علاوه ارائه عوضین بر عهده طرفین قرارگیرد که این تعهدات اجرای تعهدات اصلی را تسهیل و یا مطلوب سازد. شروط قراردادی اگر در قرارداد به نحوی معتبر تصریح شوند قابلیت اجرا و الزام خواهند داشت، بنابراین بهتر است در تنظیم آن دقت لازم به عمل آید چرا که بخش عمده ای از پیچیدگی‌های اجرای قرارداد و اختتام آن در این بخش منعکس می‌شود.

4. به طور کلی بهتر است شرطی تحت عنوان عدم افشای اطلاعات تجاری و مالی درج شود؛ تا طرف مقابل نتواند حین یا پس از اختتام مدت قرارداد اطلاعاتی را که در ارتباط با اجرای قرارداد از طرف مقابل کسب کرده است، افشا سازد و در صورت افشا مکلف به جبران خسارت ناشی از آن باشد.

5. ضروری است برای هر قرارداد زمان شروع و موعد اختتام درج شود. بدیهی است می‌توان ضمن تعیین موعد اختتام، شرایطی برای تمدید آن در نظر گرفت اما نباید موعد خاتمه قرارداد را مسکوت گذاشت. همچنین لازم است که تشریفات اختتام قرارداد هم تصریح شود تا طرفین در یک فرآیند مشخص قرارداد را خاتمه دهند.

6. قرارداد و مفاد آن مبتنی بر قوانین موضوعه باشد که بر قرارداد حاکم است، چرا که در غیراینصورت ممکن است قابلیت اجرا و ماهیت الزام آور قرارداد مخدوش شود. بدیهی است صرف اشاره به شماره مواد و نام قوانین چنین شرطی را محقق نمی سازد و برای اطمینان از رعایت بند فوق اخذ مشورت از حقوقدانان مسلط ضروری است.

7. مشخص شود که طرفین رضایت خود را برای انعقاد قرارداد در چه قالبی اعلام خواهند کرد و مسئولیت عدم اعلام رضایت در زمان مناسب و به وسیله مناسب  تعیین شود.

8. بهتر است برای افزایش کارآمدی قرارداد برای مواعد اجرای قرارداد ضمانت اجرا درج شود، به این معنی اگر یک طرف قرارداد تا موعد مقرر در قرارداد تعهدی از تعهدات خود را انجام نداد موظف به جبران خسارت به مبلغ تعیین شده در قرارداد خواهد بود.

9. عدم اجرای قراردادی که به نحو الزام آوری منعقد شده باشد بهرحال از لحاظ قانونی مواجه با ضمانت اجراست و می توان از طریق دادگاه الزام تعهد را درخواست نمود یا پرداخت خسارات ناشی از عدم ایفای تعهد را مطالبه نمود. اما الزام تعهد همواره عملاً میسر نمی‌باشد، همچنین ممکن است خسارت تقویمی توسط دادگاه کافی نباشد. در نتیجه برای تضمین اجرای قرارداد بهتر است ضمانت اجرایی برای عدم انجام تعهد در متن قرارداد گنجانده شود تا به عنوان امری بازدارنده مانع سرپیچی از اجرای تعهد شود و در صورت سرپیچی از قرارداد، مطالبه آن خسارات وارده را به نحوی موثر جبران کند.

10. بهتر است علاوه بر تعیین ضمانت اجرا، سازوکاری برای حل اختلافات احتمالی ناشی از اجرا یا تفسیر قرارداد در نظر گرفته می شود؛ این سازوکارها می تواند داوری یا مشابه آن باشد.

guest
0 نظرات
Inline Feedbacks
View all comments